مشاهیر ـ غلامحسین بنان
غلامحسین بنان در ۱۵اردیبهشت ۱۲۹۰ در تهران، در خانهیی پر از موسیقی بهدنیا آمد و در حریرباف رؤیاپرورد موسیقی رشد کرد. ۶ساله بود که مادرش گفت: «بشین پشت پیانو». از همان موقع هم مشق خوانندگی کرد. معلمش مادرش بود؛ زنی با فرهنگی شکافنده دیوار فرهنگ رایج.
ورود بنان را به فضای روحانگیز و خیالپرور موسیقی و جرگه موسیقیدانان بهتر است از کلام خودش بخوانیم: «من قصدم خواننده شدن نبود. روی علاقه خودم و سفارش استادانم ـ چون ناصر سیف ـ گاهی میخواندم. تا ۳۰سالگی شروع نکردم. وقتی که با خانواده کلنل وزیری وصلت کردم، او مرا به موسیقی کشاند و من پیشرفت خود را در موسیقی مرهون صبا و خالقی میدانم».
غلامحسین بنان در زمره نخستین خوانندگانی بود که با خط نت آشنا شد و آن را آموخت. کاری که لااقل در آن زمان که وی ۳۲ساله بود، خاص نوازندگان بود و نه خوانندگان. در شهریور ۱۳۲۱ با راهنمایی روحالله خالقی وارد رادیو شد و مردم تهران صدایی با زیر و بمها و تحریرهای ویژهٔ بنان را از رادیو شنیدند و کمکم شیفتهاش شدند.