سینمای اعتراض ـ قیام

در برنامه امروز سینمای اعتراض نگاهی می‌کنیم به فیلم قیام به کارگرانی جون آونت.

در ۱ سپتامبر ۱۹۳۹، آلمان به لهستان حمله کرد و پس از آن، آیین‌نامه‌ای صادر شد که بر اساس آن، همه یهودیان لهستانی باید به گتوی جدید ورشو نقل مکان کنند. مانند همه گتوها، یک شورای یهودیان منصوب شد و مسئولیت اداره گتو را بر عهده داشت. این فیلم، معضلات اخلاقی پیش روی آدام چرنیاکوف، رئیس شورای یهودیان در ورشو، را روایت می‌کند که مجبور بود دستورات مقامات آلمانی، از جمله فرستادن یهودیان به اردوگاه مرگ تربلینکا را اجرا کند.

گروهی از یهودیان لهستانی تصمیم می‌گیرند علیه آلمانی‌ها شورش کنند و در قتل برادران خود دست نداشته باشند. آنها شروع به سازماندهی مردم خود برای محافظت از آبروی قوم یهود می‌کنند. چرنیاکوف، به عنوان رهبر شورای یهودیان، با این فعالیت مخالفت می‌کند، زیرا از انتقام آلمان علیه یهودیان در گتو می‌ترسد. تا پایان سال ۱۹۴۲، ساکنان گتو متوجه می‌شوند که با شروع تبعیدها به تربلینکا، محکوم به فنا هستند. مقدمات مقاومت توسط مردخای آنیلویچ به همراه اسحاق زوکرمن برنامه‌ریزی شد که پایه و اساس سازمان مبارزه یهودیان، را بنا نهادند.

در ۱۸ ژانویه ۱۹۴۳، نازی‌ها دوباره به گتو حمله کردند، اما این بار یهودیان مقاومت کردند. سازمان مبارزه یهودیان حملات نازی‌ها به گتو را متوقف کرد. آلمانی‌ها در ۱۹ آوریل ۱۹۴۳ بازگشتند و قیام گتو ورشو آغاز شد. در این فاصله، بسیاری از ساکنان گتو، پناهگاه‌ها یا سنگرهای مخفی را در زیرزمین‌ها و زیرزمین‌های ساختمان‌ها ساختند که اغلب دارای تونل‌هایی بودند که به ساختمان‌های دیگر منتهی می‌شدند. تعداد انگشت‌شماری از مبارزانی که سلاح داشتند، به این پناهگاه‌ها رفتند و به قیام، مزیت مواضع دفاعی دادند.