سینمای اعتراض ـ آبهای تیره

در برنامه امروز سینمای اعتراض نگاهی می‌کنیم به فیلم آبهای تیره به کارگرانی تاد هینز. این فیلم داستان یک وکیل به نام رابرت بیلوت را به تصویر می‌کشد که تصمیم می‌گیرد علیه یک شرکت بزرگ تولید مواد شیمیایی به اسم دوپونت که با استفاده از ماده شیمیایی POFA باعث ایجاد آلودگی و صدمات زیادی به محیط زیست شده است، یک پرونده ایجاد کند و در مقابل این شرکت بایستد.

در سال ۱۹۹۸، رابرت بیلوت یک وکیل مدافع شرکتی از سینسیناتی است که برای شرکت حقوقی تفت استتینیوس و هالیستر کار می‌کند. ویلبر تننت، کشاورز، که مادربزرگ بیلوت را می‌شناسد، از او می‌خواهد که مرگ و میر متعدد گاوهای شیری در مزرعه‌اش در پارکرزبورگ، ویرجینیای غربی را بررسی کند. تننت این مرگ و میرها را به شرکت تولید مواد شیمیایی دوپونت ربط می‌دهد و یک پرونده بزرگ از نوارهای ویدیویی مربوط به این پرونده را به رابرت می‌دهد.

رابرت از مزرعه تننت‌ها بازدید می‌کند و در آنجا متوجه می‌شود که ۱۹۰ گاو پس از بروز شرایط پزشکی غیرمعمول، مانند اندام‌های متورم، دندان‌های سیاه شده و تومورها، جان خود را از دست داده‌اند. فیل دانلی، وکیل دوپونت، می‌گوید که از نگرانی‌های تننت آگاه نیست، اما به هر طریقی که بتواند کمک خواهد کرد. بیلوت برای کسب اطلاعات از طریق کشف قانونی مواد شیمیایی ریخته شده در محل دفن زباله در نزدیکی، دادخواست کوچکی تنظیم می‌کند. وقتی او هیچ چیز مفیدی در گزارش EPA پیدا نمی‌کند، متوجه می‌شود که این مواد شیمیایی ممکن است غیرقانونی باشند.

بیلوت در یک رویداد صنعتی با دانلی روبرو می‌شود که منجر به مشاجره‌ای خشمگین می‌شود. در پاسخ به درخواست او برای گسترش دامنه‌ی کشف، دوپونت صدها جعبه ارسال می‌کند. بیلوت اشارات متعددی به چیزی به نام "PFOA" پیدا می‌کند، اما در یادگیری آن مشکل دارد. او می‌فهمد که PFOA اسید پرفلوئورواکتانوئیک است که دوپونت از آن برای تولید تفلون استفاده می‌کند، ماده‌ای که به طور گسترده در خانه‌های آمریکایی برای تابه‌های نچسب و کفپوش فرش استفاده می‌شود. این شرکت دهه‌هاست که آزمایش‌هایی در مورد تأثیر PFOA انجام می‌دهد و دریافته است که باعث سرطان و معلولیت‌های مادرزادی می‌شود، اما یافته‌ها را خصوصی نگه داشته است. دوپونت چندین تن لجن سمی را در محل دفن زباله در بالای مزرعه‌ی تنانت ریخته است. PFOA و ترکیبات مشابه برای همیشه مواد شیمیایی هستند، مواد شیمیایی که هرگز از جریان خون خارج نمی‌شوند و به آرامی تجمع می‌یابند.

جامعه‌ی محلی از تنانت به دلیل شکایت از مهم‌ترین کارفرمای خود، دوری می‌کند. بیلوت او را تشویق می‌کند که توافق دوپونت را بپذیرد، اما او که خواهان عدالت است، امتناع می‌کند و فاش می‌کند که هم او و هم همسرش سرطان دارند. بیلوت خلاصه و اسناد پشتیبان مسائل دوپونت را به سازمان حفاظت محیط زیست و وزارت دادگستری ایالات متحده و دیگران ارسال می‌کند. سازمان حفاظت محیط زیست، شرکت دوپونت را ۱۶.۵ میلیون دلار جریمه کرد.

بیلوت از این موضوع راضی نیست، زیرا متوجه می‌شود که ساکنان پارکرزبورگ همچنان از اثرات PFOA رنج خواهند برد و احتمالاً تعداد بیشتری از آنها بر اثر بیماری جان خود را از دست خواهند داد. او در یک دادخواست دسته جمعی بزرگ، به دنبال توافقی برای پرداخت هزینه نظارت پزشکی برای همه ساکنان پارکرزبورگ توسط شرکت دوپونت است. با این حال، دوپونت نامه‌ای فریبنده ارسال می‌کند و ساکنان را از وجود PFOA مطلع می‌کند و بدین ترتیب، مرور زمان آغاز می‌شود و هرگونه اقدام قانونی بعدی فقط ۱۲ ماه فرصت دارد.