۱۳ آبان روز کشتار دانش‌آموزان توسط دیکتاتوری سلطنتی

۱۳ آبان روز دانش آموز

کشتار دانش‌آموزان و دانشجویان در دانشگاه تهران

در ۱۳ آبان ۱۳۵۷ به دستور شاه

گزارشگر تلویزیون: درست در ساعت ۱۲ و نیم شلیک گاز اشک‌آور به داخل دانشگاه شروع شد. و بعد از اون تعدادی تیرهوایی شلیک شد و بعد بلافاصله مأموران انتظامی تیرها را به داخل دانشگاه تیراندازی کردند و متأسفانه در این بین عده‌یی زخمی و عده‌یی هم کشته شدند.

صدای جمعیت: لااله الاالله

زمینه‌سازی، یک ماه قبل از رفراندم

برای تصویب قانون اساسی ولایت فقیه

در ۱۲ آذر ۱۳۵۸

مسعود رجوی ـ اسفند ۱۳۸۸

خمینی برای مهار کردن مجدد اوضاع و به تصویب رساندن قانون اساسی ولایت فقیه در ۱۲ آذر ۵۸، درست یک ماه قبل از آن، در روز ۱۳ آبان به گروگانگیری در سفارت آمریکا مبادرت کرد. هدف چنان‌که بارها سردمداران رژیم و دست‌اندرکاران درجهٔ اول گروگانگیری گفته‌اند، از دور خارج کردن مجاهدین و لیبرالها یعنی دولت بازرگان و در بن‌بست قرار دادن آنها در برابر دست پخت خبرگان در آستانهٔ رفراندوم قانون اساسی ولایت فقیه بود. خمینی با دجالیت گروگانگیری را «انقلاب دوم» خواند تا در زیر پوشش «ضد استکباری» و «ضد امپریالیستی»، به ثبت دادن دیکتاتوری دینی در قانون اساسی بعد از انقلاب ضدسلطنتی، تحت‌الشعاع قرار بگیرد و کسی نتواند در برابر آن به مخالفت برخیزد و سینه سپر کند.

اما مجاهدین بیدی نبودند که به این بادها بلرزند. درست ۱۰ روز بعد از گروگانگیری و یک روز قبل از پایان کار خبرگان ارتجاع در سال ۵۸، مجاهدین در روز ۲۳ آبان در یک تلگرام فوری، با خبرگان ارتجاع اتمام‌حجت کردند و با مشخص کردن مواردی که باید وارد قانون اساسی شود، نوشتند:

«در این میهن نسل مشتاق و بخون نشسته‌ای چشم انتظار است که حتی با صرفنظر کردن از نحوهٔ انتخاب و ترکیب گروهی آقایان و طول مدت قانونی وکالتشان (یکماه)» چنان‌چه این موارد «در نص قانون مراعات نگردد، از دادن رأی مثبت به آن معذور» هستند. تحریم رفراندوم قانون اساسی ولایت فقیه بمثابه نفی آشکار اصل ولایت فقیه از سوی مجاهدین به‌عنوان نیروی اصلی اپوزیسیون و مخصوصاً به‌عنوان تنها نیروی جنگنده انقلابی با ایدئولوژی اسلام در روزگارشاه، برای خمینی بسیار سوزناک و دردآور بود.

بله، خمینی کور خوانده بود. پاتک مجاهدین در قدم بعد تشکیل و تأسیس میلیشیای مردمی در برابر سپاه پاسداران ارتجاع بود. بعدها رژیم، چریک‌های نیمه وقت مجاهدین را ۵۰۰ هزار تن برآورد می‌کرد.