روزنامه حکومتی شرق ۲۸اردیبهشت نوشت: «برخی از خانوادههای فقیر کودکانشان را برای کار اجاره میدهند».
این روزنامه حکومتی که بهخاطر شدت فاجعه مجبور بهاعتراف شد، از قول یکی از سرکردگان سازمان بهزیستی رژیم « از وجود ۱۲۰ هزار کودک کار در کشور خبر داد و گفت: در سال ۱۴۰۱ حدود ۱۴ هزار و ۵۰۰ نفر از کودکان خیابانی شناسایی شدهاند».
شرق میافزاید: «این آمار در حالی از سوی سازمان بهزیستی اعلام شده که به نظر میرسد نباید صرفاً به یک عدد اکتفا کرد چرا که به تبع آن اتفاقات تلخ و دردناکی وجود دارد. ماجرا از این قرار است که رئیس انجمن مددکاری ایران میگوید، شرایط اقتصادی و فقر خانوادهها میتواند از جمله عوامل مهم ترک تحصیل کودکان باشد. »...
این روزنامه حکومتی درباره تأثیر فقر بر کودکان، در ایران آخوندزده مینویسد: «بعضا خانوادهها از سرنوشت دردناکی که انتظار فرزندشان را میکشد، مطلع نیستند اگر هم اطلاع داشته باشند برای تأمین معاش چارهای ندارند که کودکان را اجاره دهند. کودکان هم از طریق واسطهها ممکن است، جذب باندهای خلاف از جمله شبکه توزیع مواد مخدر و یا سرقتهای خرد میشوند».
بر اساس آمارهای منتشر شده توسط سازمان بهداشت جهانی و سازمان کار جهانی، در سالهای ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۲، بیش از ۳ میلیون کودک در ایران در معرض خطر کار کودکان قرار گرفتهاند. این آمار نشان میدهد که حدود ۱۰ درصد از کودکان ایرانی بهدلیل فقر و عدم توانمندی خانوادههای خود، مجبور به کار شدهاند.
بیشترین تعداد کودکان کار در ایران در صنایع کشاورزی، ساختمانی و خدماتی فعالیت میکنند. آمارها نشان میدهد که بیش از ۴۰ درصد از این کودکان کار در شهرهای بزرگ بهدنبال کار زودرس هستند.
همچنین گزارشات زیادی درباره سو استفاده باندهای مافیایی وابسته به سپاه و حاکمیت از کودکان کار منتشر شده است. از جمله سودهای کلان و نجومی که شهرداری تهران از استثمار و بهرهکشی کودکان کار در بخش پسماند بهجیب میزند.