نگاهی به میزان کسری بودجه در رژیم آخوندی

از تابستان ۱۴۰۰ تا همین روزها رئیسی صدها وعده‌ی اقتصادی داده؛ اما حتی برای حل یکی از آن‌ها برنامه‌ی جدی، مدون و پیگیری نداشته: کارگاه دروغ‌بافی رئیسی تلاش می‌کند وعده‌های قبلی را زیر آوار وعده‌های دروغ‌ِ جدید دفن کند؛ اما همواره میان دروغ‌های رئیسی و واقعیت‌ِ تلخ‌ِ اقتصادی  تناقضی هست  که توجه همه را به دروغ‌های رئیسی و دولتش جلب می‌کند.

چطور است که:

قیمت نفت بالا می‌رود،‌ کسری بودجه دولت آخوند رئیسی افزایش می‌یابد!

صادرات فولاد و پتروشیمی افزایش می‌یابد،‌ بازهم کسری بودجه بیشتر می‌شود!

مالیات گرفتن از مردم از حد می‌گذرد/ اما بازهم کسری بودجه افزایش می‌یابد!

روز ۱۴ خرداد ۱۴۰۲ سایت اقتصاد ۲۴ رژیم نوشته بود: شعار افزایش فروش نفت در دولت رئیسی پوچ درآمد و اکنون دستکم ۲۵۸ هزار میلیارد تومان کسری بودجه در ۴ ماهه اول سال داریم. همین رسانه حکومتی افزوده بود  دولت اکنون با یک کسری بودجه ۴۷۰ هزار میلیارد تومانی مواجه است.

روز ۲۴ مهر روزنامه هم‌میهن رژیم هم نوشته بود: با وجود آنکه دولت بارها تأکید کرده که توانسته بر میزان فروش نفت بیفزاید و عملکرد قابل‌قبولی در این حوزه داشته باشد اما آمارها نشان می‌دهند در ۶ ماه نخست سال، ۳۴۰ هزار میلیارد تومان کسری بودجه به بار آمده است.

روز ۲ آبان ۱۴۰۲ دنیای اقتصاد رژیم خبر از یک کسری بودجه ۳۰ درصدی داده بود.

روز ۲۱ آبان سایت حکومتی خبر آنلاین نوشت: با توجه به کسری ۳۰ درصدی بودجه، یک محاسبه سرانگشتی نشان می‌دهد که در هفت‌ماهه امسال، نزدیک به ۴۰۰ هزار میلیارد تومان کسری بودجه وجود دارد.

احمد حاتمی یزدی، کارشناس رژیم هم گفت: با این کسری بودجه، تورم وحشتناکی خواهیم داشت.

در همان روز ۲۱ آبان ستاره صبح‌ِ رژیم هم نوشت: کسری بودجه تا پایان تیرماه ۲۵۸ هزار میلیارد تومان بوده اما در ماه هفتم کسری بودجه به ۴۰۰ هزار میلیارد تومان افزایش پیداکرده است.

اما در هیچ‌یک از این خبرها رد و نشانی از علل کسری بودجه‌ی افزایش‌یابنده‌ی رژیم نیست. میلیاردها دلار پولی که گفتند آزادشده و گرفته‌اند در هزارتوی فساد حکومت آخوندی گم‌وگور شد. هیچ‌کدام حتی اشاره هم نمی‌کنند که رژیم در حال تغذیه مالی، سیاسی، لجستیکی و عملیاتی چند جنگ در منطقه است! قیمت آنهم گسترش فقر در بین مردم و خالی شدن سفره‌های آنان است که درآمدهایشان خرج بقای رژیم می‌شود و نه حداقلهای زندگی. اما آیا جنگ‌افروزی در منطقه و تأمین مالی تروریست‌ها و گروه‌های نیابتی/ می‌تواند آتش خشم مردم ایران نسبت به دیکتاتوری آخوندی را فروبنشاند؟