گلبانگ سربلندی ـ گفتگو با رضا شمیرانی
۱۴۰۱/۱۰/۳
رضا شمیرانی: من به مدت ۱۰سال بهدلیل هواداریم از مجاهدین خلق زندانی بودم. در سال۱۳۶۷ زمانی که این قتلعام صورت گرفت من زندان بودم و شاهد کمیسیون مرگ متشکل از نیری و مصطفی پورمحمدی و اشراقی و رئیسی بودم. آنها از هواداران مجاهدین خلق یک سؤال میکردند و اگر میگفتند آری ما هوادار مجاهدین خلق هستیم (اعدام میکردند)، نزدیک به ۹۰درصد اعدام شدگان از هواداران مجاهدین خلق بودند.
در حقیقت کسانی که در این کشتار شرکت داشتند دو گروه بودند. یکی گروهی که فرامین صادر میکردند و دیگری گروهی که فرمان را اجرا میکردند و حمید نوری در زمره کسانی بود که حکم اعدام را به اجرا در میآورد. حمید نوری کسانی که حکم ابلاغ میشد را به محل اعدام میبرد و میگفت این عاشورای مجاهدین است.
۳۴ سال از آن حوادث گذشته، کسانی که اعدام شدند: محمدرضا صالحی، صادقی، محمد کریمی، عباس ملاحسینی، اصغر غلامی و عظیم محمدرضایی. طی این دوره بسیاری را میشناختم که از برادرم به من نزدیکتر بودند. اما در یک شب خمینی تصمیم گرفت و فتوایی برای کشتن همه آنها صادر کرد. بله ۳۴سال گذشت ولی من اسامیشان را از یاد نبردم. و تمامی لحظاتم را با خاطرات آنهایی که اعدام شدند سپری میکنم
