گفتگوی سایت واتسون سوئیس با ندا امانی

خوشبختانه مقاومت ایران در سراسر دنیا زبانهای گویای بسیاری دارد. و البته این خوشبختی مردم ایران هم هست. چون هموطنان بسیار آگاه و توانمندی در کنار مقاومت ایران هستند که در همه جا از حقایق ایران بگویند و حکومت دیکتاتوری آخوندی رو افشا کنند و خواستهای برحق مردم ایران رو به دنیا بشناسونند. مصاحبه‌یی خواهید شنید که سایت واتسون سویس با خانم ندا امانی انجام داده و ایشون در مورد جانشین موروثی خامنه‌ای توضیحات خوبی داده‌اند با هم ببینیم.

سوال: روز یکشنبه اعلام شد که مجتبی خامنه‌ای، پسر علی خامنه‌ای، به عنوان ولی فقیه منصوب شده است. ارزیابی شما از این اقدام چیست؟ 
ندا امانی: مجتبی خامنه‌ای یکی از معماران اصلی سرکوب سه دهه گذشته محسوب می‌شود. با مرگ آیت‌الله، رژیم به ضعیف‌ترین نقطه خود رسیده است. فکر نمی‌کنم انتصاب او بتواند رژیم را نجات دهد. 
سوال: حمایت رژیم را در بین مردم ایران چگونه ارزیابی می‌کنید؟  
ندا امانی: رژیم از درجه خاصی از حمایت ایدئولوژیک، به ویژه در بین سپاه پاسداران و خانواده‌های آنها، برخوردار است. در طول ۴۷ سال گذشته، از طریق اعدام‌ها و دستگیری‌ها، ماشین ترسی ساخته است و تلاش می‌کند همه مخالفان را ساکت کند. مردم نمی‌توانند آزادانه نظرات خود را بیان کنند. رژیم در حال جنگ روانی علیه مردم خود و همچنین علیه شرکای خود در خاورمیانه و غرب است. 
سوال: آیا صداهایی می‌شنوید که جنگ را یک حرکت رهایی‌بخش می‌دانند؟  
ندا امانی: صداهایی در خارج کشور از اردوگاه سلطنت‌طلبان، وجود دارد که از این جنگ حمایت می‌کنند. با این حال، من احساسات عمومی در کشور را متفاوت درک می‌کنم. احساسات مردم ایران تمایل دارند هم جنگ و هم مداخله را رد کنند. حتی در جریان اعتراضات، مردم هرگز خواستار مداخله یا جنگ نشدند و همچنین درخواست سلاح یا حمایت مالی خارجی نکردند. مداخله همیشه مستلزم وابستگی است. 
سوال: مقاومت سازمان‌یافته در ایران دقیقاً چگونه است؟ 
ندا امانی: مقاومت سازمان‌یافته یک نیروی فعال در کشور است و عمدتاً از واحدهای مقاومت مجاهدین خلق تشکیل شده است. این واحدها مسلح هستند و در بسیاری از اعتراضات شرکت کرده‌اند. آنها همچنین اقدامات مستقیمی علیه نهادهای رژیم انجام می‌دهند یا مثلاً بنرهای آیت‌الله‌ها را برای نشان دادن مقاومت آتش می‌زنند. در سطح بین‌المللی، شورای ملی مقاومت ایران (NCRI) که در سال ۱۳۶۰ تأسیس شد، فعال است. این شورا از یک دولت انتقالی دموکراتیک در ایران حمایت می‌کند و پیش از این پیشنهادی برای ترکیب چنین دولتی به ریاست مریم رجوی ارائه کرده است. این شورا همچنین یک طرح ده ماده‌ای تدوین کرده است که یک جمهوری کثرت‌گرا را به چه شکلی می‌تواند نشان دهد. 
سوال: سطح حمایت از چنین دولت انتقالی در بین مردم ایران چقدر است؟ 
ندا امانی: گفتن این موضوع دشوار است، زیرا نظرسنجی‌های سنتی غیرممکن است. مقاومت در ایران به صورت زیرزمینی انجام می‌شود. مثل دوران گشتاپو است. آنها نمی‌توانند به سادگی بگویند: «من به مقاومت ایران تعلق دارم.» تنها زمانی که مجازات اعدام لغو شود و یک تحول داخلی رخ دهد، مردم می‌توانند آزادانه صحبت کنند. سازمان‌های مقاومت به خوبی با هم مرتبط هستند، به خصوص در میان خانواده‌های قربانیان این رژیم - و تعدادشان هم زیاد است. ما همچنین حضور گسترده در اعتراضات ژانویه را به عنوان نشانه‌ای از حمایت تفسیر می‌کنیم. 
سوال: رضا پهلوی، پسر آخرین شاه ایران، و پیروانش به عنوان «سلطنت‌طلب» توصیف می‌شوند. موضع شما در مورد این اردوگاه چیست؟ 
ندا امانی: من آن را کاملاً رد می‌کنم و آن را تفرقه‌انگیز می‌دانم. مردم در سال ۱۹۷۹ دقیقاً به دلیل رهبری اقتدارگرایانه شاه علیه او قیام کردند. در آن زمان، یک سیستم تک حزبی برقرار بود و بسیاری از گروه‌ها و جوامع قومی تحت سلطه شاه مورد تبعیض قرار می‌گرفتند. پسر پادشاه سابق از اقدامات پدرش فاصله نمی‌گیرد. و او ایران آینده‌ای را بدون مشارکت سایر گروه‌های قومی تصور می‌کند. 
سوال: حمایت بین‌المللی از مردم ایران را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ 
ندا امانی: بسیاری از کشورهای غربی سیاست مماشات را دنبال می‌کنند و به سرنگونی رژیم اعتقادی ندارند. این موضوع در مورد سوئیس نیز مشهود است: چهار دهه است که این کشور از طریق روابط دیپلماتیک خود این رژیم را زنده نگه داشته است. 
سوال: منظور شما از این دقیقاً چیست؟ 
ندا امانی: این کشور با فراهم کردن یک تریبون بین‌المللی و نشستن با رژیم، به آن مشروعیت بخشیده است. علیرغم اعدام‌ها، علیرغم دستگیری مخالفان، علیرغم سرکوب زنان و همه اقلیت‌ها، رژیم در ۴۷ سال عمر خود آموخته است که چگونه از ابزارهای دموکراتیک سوء استفاده کند. 
بنابراین، سوئیس و سایر کشورها باید اولاً، جایگزین دموکراتیک شورای ملی مقاومت ایران را در این دوره گذار به رسمیت بشناسند. و ثانیاً، آنها باید به حق مردم ایران برای تعیین سرنوشت خود، که شامل حق مقاومت سازمان‌یافته است، احترام بگذارند.