موشکاف: از سیخهای کیهان تا لگد دانشجوها ـ «وفاق» زیر پا رفت! هزارآفرین به دانشجویان شورشی
۱۴۰۴/۱۲/۴
موشکاف: سلام به همه رفقای باصفا. اوضاع نظام فکسنی ولایت چنان خرتوخَره که بیا و ببین! شاخبازی و پاچهگیری مخصوصاً از رئیسجمهور ناتراز ولایت، حسابی رو بورسه. حتی تو تعطیلات هم دست از سیخزدن برنمیدارن. نمونهها رو ببینین:
کیهان خامنهای ـ ۲ اسفند
«آیا در دوران دولت چهاردهم… اتفاقات کمی رخ داده که نیازی به روبهرو شدن پزشکیان با رسانهها نیست؟… اعتراضاتی رخ نداد که با چند هزار کشته، مجروح و بازداشتی همراه باشد؟… بحران اقتصادی تشدید نشد؟… در تمام این بزنگاهها آقای پزشکیان یا به سخنرانی پرداخت یا پاسخهای کپسولی داد… صدا و سیمایی که اگر دوست داشته باشد پخش زنده صحبتهایش را هم قطع میکند.»
موشکاف: واوای وای! این دیگه سیخزدن نیست، سیخکوب کردنه! از روزنامه نیابتی عظما، پشتسرهم نیش میزنن که چرا فرار میکنی از پاسخگویی. تازه خودشون هم لو دادن که پخش زنده رو قطع میکنن!
اما اون یکی باند هم ملایمتر نیست:
رویداد ۲۴ ـ ۲ اسفند
«نامگذاری نوروز ۱۴۰۵ با عنوان وفاق و همدلی با عبور از سوگ بیش از آنکه راهگشا باشد پرسشبرانگیز است… شکاف میان شعار و واقعیت چنان عمیق شد که خود این عناوین به دستمایه طنز تبدیل شدند… کدام وفاق؟ کدام همدلی؟… تقلیل دادن وقایع دیماه به یک کدورت ساده بیشتر خشم جامعه را شعلهور میکند.»
موشکاف: بعله! خودشون میگن «کدام وفاق؟» یعنی حتی تو رسانههای خودی هم کسی باورش نمیکنه. وقتی فاصله شعار و عمل اینقدر عمیقه، اسمگذاری سال هم میشه سوژه طنز.
حالا ببینیم زرشکیان زیر این لگدا چی ردیف کرده:
پزشکیان ـ ۲ اسفند
«ما نیز در مقابل مشکلات سر خم نخواهیم کرد… زخمهایی که در جامعه بهوجود آوردهاند، باید ترمیم کنیم.»
موشکاف: وایلا واویلا! خودش میگه «زخمهای عمیق جامعه». خب کی این زخمها رو زده؟ مردم که خودشون به خودشون شلیک نکردن! ترمیم؟ مردم نسخه درمان رو خودشون گفتن: جاروی جامعه از هرچی ستمگر و جنایتکاره.
و حالا نسخه خیابون رو ببینین:
اعتراضات دانشجویان ـ ۳ اسفند
«خامنهای قاتل، زهی خیال باطل»
«مرگ بر ستمگر، نه سلطنت نه رهبری»
«میجنگیم میمیریم، ایرانو پس میگیریم»
«قسم به خون یاران ایستادهایم تا پایان»
«آزادی آزادی، مرگ بر دیکتاتور»
(لگدکوب کردن تصویر خامنهای)
موشکاف: اینه جواب «وفاق»! اینه نسخه «ترمیم»! وقتی دانشجو وسط دانشگاه عکس عظما رو لگدکوب میکنه، یعنی دیگه فاصله شعار و واقعیت رو با پا نشون میده.
بعله رفقا… از سیخهای کیهان تا طعنههای رویداد ۲۴ و از اعتراف به زخمها تا شعارهای صریح دانشگاه؛ همهاش یه چیزو میگه: جامعه مسیر خودش رو انتخاب کرده.
موشکاف: هزار آفرین به دانشجویای شیر و شورشی! دستمریزاد.
دوستان… عزت زیاد.
لطفاً به اشتراک بگذارید:
خبرهای مرتبط
