آقاجون اینا در شب یلدا

به‌رغم سرما و تاریکی تورم و سلطهٔ مافیای حاکم که زندگی مردم را به زنجیر کشیده، برای ایران و ایرانی، سنت شب یلدا، با نفرین به ضحاک زمان و با مقاومت و امید به صبح محتوم آزادی، همواره گرامی است. هر چند که امسال شب یلدا در شرایطی فرا می‌رسد که رسانه‌های حکومتی تیتر می‌زنند: «تورم یلدا را بلعید»، «آجیل و میوه از دسترس خارج شد»، «شوک قیمت آجیل شب یلدا»، و «یلدای گرانی؛ وقتی سفره چله زیر بار قیمتها خم می‌شود».

اما یلدا جدا از زندگی روزمره نیست. همین خانواده اگر بخواهد زندگی را بچرخاند با هزینه‌هایی روبه‌روست که نفسگیرتر از یلداست. قیمت هر متر خانه در پاییز امسال حدود «۱۰۰ تا ۱۱۰ میلیون تومان» است. تورم دارو بیش از «۴۸ درصد»، پوشاک بالای «۴۲ درصد» و مواد غذایی بیش از «۶۶ درصد» ثبت شده. نسبت به پارسال، نان و غلات حدود «۱۰۰ درصد»، گوشت قرمز «۸۵ درصد» و لبنیات و روغن «۶۰ درصد» گران‌تر شده‌اند. این‌ها یعنی زندگیِ عادی، پیش از جشن، کمر مردم را شکسته است.

در چنین شرایطی، یلدا برای بسیاری از پدران و مادران تبدیل می‌شود به لحظه‌ای تلخ؛ وقتی نمی‌توانند برای بچه‌هاو نوه‌هاحتی یک سفرهساده بچینند. شرمندگیِ آنها در برابر فرزندان، نتیجه مستقیم سیاست‌هایی است که ثروتهای سرشار ایران را از سفره‌ها برداشته و به جیب مافیای حاکم ریخته است.

علت این فاجعه روشن است. اقتصاد غارت‌شده‌ای که در آن تورم ابزار چپاول است. مافیای حاکم با رانت، فساد، انحصار و سیاست‌های ویرانگر، هزینه‌ها را به مردم تحمیل می‌کند و ثروت را بالا می‌کشد. وقتی تورم مهار نمی‌شود، وقتی دستمزدها عقب می‌ماند، وقتی سفره‌ها کوچک می‌شود، این یک «اتفاق» نیست؛ محصول سیاست طراحی شده و به‌خوبی مهندسی شدهٔ یک نظام غارتگر است.

با این همه، برای ملتی که در برابر رژیم ضدایرانی، فرهنگ میهنی را به نشانه پایداری گرامی داشته و قیمت مقاومت برای آزادی را با جان رشیدترین فرزندانش پرداخته، یلدا نماد امید است؛ امید به شکستن یخهای نیمه‌جان زمستان در دستان خورشیدی شورشگران و قیام‌آفرینان. چنین است که در میهن آزاد فردا، ایران بدون شاه و شیخ غارتگر، از یلدا تا نوروز، از نان تا کرامت، مردم ما در رفاه و سعادت زندگی خواهند کرد و یلدا شبِ لبخند خواهد بود.