لو رفتن اینترنت سفید عظما در مخفیگاه

در ایران، سیاست فیلترینگ اینترنت از سال‌های نخستین ورود اینترنت شکل گرفت؛ با گذشت زمان، سازوکارهایی مثل مسدودسازی وب‌سایت‌ها، محدود کردن دسترسی به پلتفرم‌های خارجی، کنترل پهنای باند، کاهش سرعت و حتی قطع کامل اینترنت به‌کار گرفته شده است.

سیم‌کارت سفید به‌صورت رسمی برای عده‌یی خاص (روزنامه‌نگاران، خبرنگاران، «متخصصان»، نمایندگان، مقامات و …) صادر شده است تا آنها بتوانند بدون فیلتر به اینترنت جهانی دسترسی داشته باشند.

مزیت این سیم‌کارتها فقط رفع فیلتر نیست: گفته می‌شود سرعت بالاتر، پایداری بهتر، و حتی ادامه ارتباط در زمانهای قطعی گسترده اینترنت نیز از ویژگی‌های آن است. از این رو، «دسترسی آزاد» به اینترنت به عاملی انحصاری بدل شده؛ برخلاف اصل برابری در دسترسی به اطلاعات.

در نتیجه، زیرساخت فیلترینگ + سیاست اعطای سیم‌کارت سفید برای «خواص» ترکیب می‌شود تا ساختار دوگانه‌ای خلق شود: مردم عادی محدود، خواص دست‌نیافتنی به اینترنت آزاد.