برای کودکان خیابانی

شعری برای کودکان خیابانی ـ ۲۵شهریور۱۴۰۰

فرزند ایران، مشق خود را در خیابان می نویسد                   
از غصة افتادن بابا به زندان می نویسد
انشای کودک  شرح درد و سختی بیخانمانی ست                 
از گریه های خواهرو از رنج مامان می نویسد 

فرزند ایران زیر پای عابران افتاده اینجا                      
مشق از غرور میهن و از فخر ایران می نویسد
این کودک عصر ولایت داری شیخان پست است           
آیا مورخ شرح تاریخ شریران می نویسد؟

ای عابران لحظه های تلخ این دوران تاریک                
کی دستتان بر ننگ حاضر خط پایان می نویسد؟
هم کاسه ای در پیش خود دارد ز بهر کسب ثروت              
هم در کتاب از فایده ی علمِ فراوان می نویسد

فرزند ایران وقت بازی کردن و شادی ندارد               
از کودکی پیری شده وز رنج و حرمان می نویسد
صف می کشد در پیش چشمش صحنه های رنج یاران          
از همکلاسی های خود با چشم گریان می نویسد

این همکلاسی های آن فرزند ایران، اهل کارند              
او مشق خود را از تلاش و رنج اینان می نویسد
فرزند ایران کار  پیدا کرده تا مزدی بگیرد                 
تحصیل را برده ز یاد از پول واز نان می نویسد

این کارها شایسته بهر کودکان این وطن نیست             
خون شرح این ظلم عیان بر حال طفلان مینویسد
ای خشم ایرانی کنون توفان بپا کن در قیامی                  
پایان این ننگ عیان راخشم طوفان مینویسد 

مطالب مرتبط

سروده نام من عشق است

ادراک نو