درگذشت پروفسور محمود شریف بسیونی از برجسته‌ترین حقوقدانان معاصر و دوست مقاومت ایران و اشرفیها

درگذشت پروفسور محمود شریف بسیونی

پروفسور محمود شریف بسیونی، یکی از برجسته‌ترین حقوقدانان معاصر، دوست مقاومت ایران و اشرفیها و پیشتاز تدوین نظریه حقوقی در مورد موقعیت حقوقی مجاهدان مستقر در اشرف در سال۲۰۰۳، روز ۲۵سپتامبر در سن ۷۹ سالگی در خانه‌اش واقع در شیکاگو درگذشت.

رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت با درود به این دوست و مشاور گرانقدر مقاومت ایران در زمینه احقاق حقوق اشرفیان، فقدان دریغ‌انگیز او را تسلیت گفت. شریف بسیونی که به‌عنوان پدر قانون بین‌الملل جزا شناخته شده است سالهای زیادی را صرف تحقیق پیرامون نقض حقوق‌بشر در کشورهای مختلف از جمله آپارتاید در آفریقای جنوبی کرد.

شریف بسیونی مولف بیش از ۲۵کتاب و ۲۵۶ مقاله علمی در زمینه حقوق است.

او بنیانگذار انستیتو بین‌المللی قانون حقوق‌بشر در دانشگاه دپال De Paul در دانشگاه شیکاگو است.

بخش زیادی از کار او در زمینه حقوق، ایجاد یک دادگاه جهانی برای جنایات بین‌المللی، با حیطه اختیارات برای رسیدگی به نسل کشی، جنایات جنگی و جنایت علیه بشر یت بود. او در مناصب مختلف سازمان ملل عهده‌دار مسئولیت بود و همچنین سال‌ها به‌عنوان مشاور با وزارت‌خارجه و وزارت دادگستری آمریکا کار کرده است. پروفسور بسیونی در سال۲۰۰۳ نظریه مبسوط خود در مورد استاتوی مجاهدان مستقر در اشرف را منتشر کرد و اعلام نمود که مجاهدین افراد حفاظت‌شده تحت کنوانسیون چهارم ژنو هستند.

این نظریه که مبتنی بر استناد های مستدل و متقن حقوقی و هم‌چنین موقعیت واقعی و عینی مجاهدین در عراق بود، نقش تعیین‌کننده‌ای در بشکست کشاندن توطئه‌های رژیم آخوندی و هم‌چنین به‌رسمیت شناختن استاتوی مجاهدین مستقر در اشرف از سوی نیروهای ائتلاف و آمریکا داشت.

وی در زمان انتقال حفاظت اشرف به مالکی و وحوش عراقی نیز به رابرت گیتس وزیر دفاع باراک اوباما نوشت: طبق قانون ۴۵ کنوانسیون چهارم ژنو، مسئولیت حفاظت اشرف باید به نیروهایی آمریکایی بازگردد. پروفسور بسیونی پیشاپیش نسبت به عواقب انتقال حفاظت ساکنان اشرف به نیروهای عراقی قویاً هشدار داده و آنرا مغایر با قانون بین‌المللی و تعهدات ایالات متحده آمریکا اعلام کرد. پروفسور شریف بسیونی با رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت در پاریس دیدار کرد و طی این سالیان همواره یک دوست و مشاور نزدیک مقاومت ایران در امور حقوقی بود. کارشناسان حقوق بین‌الملل در کشورهای مختلف جهان پروفسور بسیونی و لرد اسلین را از اسطوره‌های حقوق در دنیای معاصر می‌دانند. در مقدمهٔ بیانیهٔ پاریس درباره حقوق مجاهدین در اشرف به تاریخ ۱۰مارس ۲۰۰۴ وکلا و حقوقدانان امضا کننده، به‌نظر یه‌های حقوقی جامعی که توسط پروفسور شریف بسیونی (رئیس هیأت تدوین اساسنامهٔ دیوان کیفری بین‌المللی) ، لرد اسلین (قاضی دیوانعالی انگلستان و قاضی سابق دیوان دادگستری اروپا) و پروفسور ژان ایو دوکارا (رئیس انستیتوی حقوق بین‌الملل در دانشگاه پاریس) و سایر استادان و کارشناسان برجستهٔ حقوق بین‌الملل از قبیل پروفسور اریک داوید استناد کرده‌اند. پروفسور بسیونی بیش از ۵۰سال استادی دانشکده‌های حقوق در آمریکا و اروپا را به‌عهده داشت. وی رئیس انستیتوی حقوق‌بشر بین‌الملل در دانشگاه دوپال آمریکا، رئیس انستیتوی بین‌المللی مطالعات عالی در علوم کیفری در سیراکوزای ایتالیا، و نیز رئیس اتحادیه بین‌المللی حقوق جزایی در فرانسه بود. در سال۱۹۹۳ پروفسور بسیونی ریاست کمیسیون ملل‌متحد برای بررسی نقض حقوق بین‌الملل بشردوستانه در یوگسلاوی سابق را عهده‌دار گردید. در سال۱۹۹۸ به ریاست کمیتهٔ تدوین اسناد دیوان کیفری بین‌المللی انتخاب شد. در تدوین کنوانسیون ملل‌متحد برای منع و امحای شکنجه نقش بزرگی ایفا نمود. بسیونی علاوه بر دریافت بالاترین مدالهای کشوری از مصر، ایتالیا، آمریکا، اتریش و فرانسه، جوایز علمی بسیاری از کشورهای مختلف گرفته است. پروفسور بسیونی دست کم ۲۴جلد کتاب و ۲۱۵ مقاله و رساله در زمینهٴ حقوق بین‌الملل نوشته و ۴۴جلد کتاب دیگر در زمینه‌های حقوق جزایی، حقوق تطبیقی و حقوق‌بشر تألیف کرده است. وی مشاور حقوقی بسیاری از دولتها در جریان پرونده‌های بزرگ و مهم بین‌المللی بوده و دست کم ۱۰۰ پرونده از این نوع را در دست داشته است. نظریهٔ حقوقی پروفسور بسیونی در مورد موقعیت حقوقی مجاهدین مستقر در اشرف که در پاییز سال۱۳۸۲ منتشر گردید به‌سرعت به یکی از نظریات کلاسیک حقوق بینالملل تبدیل گردید و مورد استناد صدها حقوقدان برجسته در سراسر جهان قرار گرفت. پرفسور بسیونی در پیامی که خطاب به شرکتکنندگان در کنفرانس بزرگ حقوقدانان در پاریس برای دفاع از مجاهدین مستقر در اشرف در ۱۰مارس ۲۰۰۴ فرستاد، بر ضرورت به‌رسمیت شناختن موقعیت حقوقی مجاهدین در عراق تحت کنوانسیون چهارم ژنو تأکید نمود و از اهداف کنفرانس حمایت کرد.

در نظریهٔ متقن پروفسور بسیونی حق مجاهدین که به‌رسمیت شناخته‌شدن به‌عنوان یک «جنبش آزادیبخش» است، خاطرنشان شده است: ـ «هدف‌اعلام‌شدهٔ مجاهدین سرنگونی رژیم ملاها در ایران است. ارتش آزادیبخش ملی ایران در ژوئن ۱۹۸۷ در پایگاههای عراق تشکیل شد و از این پایگاهها برای انجام بیش از صد رشته عملیات نظامی علیه ارتش ایران استفاده کرد. در جنگ خلیج‌فارس (۱۹۹۱-۱۹۹۰) ، مجاهدین دخالتی نداشتند و در هیچ عملیات نظامی به نفع هیچ‌یک از طرفین درگیری شرکت نکردند. قبل از شروع آخرین درگیری نظامی (۲۰۰۳) ، مجاهدین اعلام بیطرفی کردند و گفتند که در پایگاههایشان باقی خواهند ماند. در حین درگیری بین اعضای ائتلاف و ارتش عراق و بعد از آن، ایالات متحده مجاهدین را در قرارگاه اشرف سرجمع کرد. آنها هم‌چنین خلع‌سلاح شدند». مجاهدین هرگز در ارتش عراق مجتمع نشده‌اند. آنها همیشه کاملاً مستقل باقی مانده‌اند، و این موقعیت خاص توسط عراق به‌رسمیت شناخته شده بود». ـ «این‌که مجاهدین یک «نیروی مستقل سیاسی» هستند، در ژوییه ۱۹۸۸ توسط رئیس‌جمهور عراق گواهی شده بود. هم‌چنین در نامه‌یی به تاریخ ۹دسامبر۲۰۰۲ که توسط سرلشکر حسام محمد امین، مدیر کل بازرسی کل جمهوری عراق، امضا شده، با اشارهٴ (تأئیدآمیز) به بیانیهٔ قبلی (در تاریخ ۵دسامبر ۱۹۸۸) ، گفته شده است: «قرارگاههای متعلق به سازمان مجاهدین خلق ایران قرارگاههایی هستند که عراق استفاده از آنها را بدون هیچ دخالتی از سوی خود مجاز دانسته است. «استقلال عمل نه تنها توسط جمهوری عراق به‌رسمیت شناخته شده و مورد احترام بوده، بلکه توسط آنسکام (UNSCOM) نیز در راستای بازرسی تسلیحاتیشان در عراق به‌رسمیت شناخته شده بود. در گزارش ۱۵دسامبر ۱۹۸۸ به شورای امنیت سازمان ملل متحد، مدیرکل آنسکام متذکر شد که پایگاههای متعلق به سازمان مجاهدین خلق ایران مورد بازرسی قرار نگرفتند، چون در حاکمیت دولت عراق نبودند، و بنابراین، برای دستیابی به‌این پایگاهها، آنسکام می‌بایست مستقیماً وارد مذاکره با مجاهدین می‌شد». ـ هم‌چنین «کمیتهٔ بین‌المللی صلیب‌سرخ به‌طور مستقیم با مجاهدین در مورد وضعیت اسیران جنگی ایرانی که تحت بازداشت آنها بودند، مذاکره می‌کرد. این مذاکرات بدون هر گونه مداخله یا مشارکت دولت عراق صورت می‌گرفت».

خبرهای مرتبط