روزها و یادها- هفته چهارم خرداد

 ۲۲خرداد ۱۳۵۹ سخنرانی تاریخی مسعود رجوی در میتینگ امجدیه


روز ۲۲خرداد ۵۹ ، در شرایطی که خمینی خفقان و سرکوب را به ‌اوج بی‌سابقه‌‌ای رسانده بود، مسعود رجوی سخنرانی تاریخی خود در میتینگ امجدیه را برگزار کرد.

این میتینگ که به‌رغم همه محدودیتهای ارتجاعی و تهاجم گله‌های مزدوران حزب‌اللهی، ۲۰۰هزار نفر در آن شرکت کرده بودند، در زیر باران گلوله و گاز اشک‌آور برگزار شد.

[caption id="attachment_237590" align="alignleft" width="356"]روزها و یادها- هفته چهارم خرداد                                                           میتینک مجاهدین چه باید کرد                             [/caption]

در آن سخنرانی، مسعود  این سؤال بسیار اساسی را در برابر همه مردم ایران و به‌خصوص اقشار آگاه و نیروهای ترقی خواه و انقلابی قرار داد «چه باید کرد؟»

این سخنرانی، یک افشاگری تکان‌دهنده و یک تعرض سیاسی‌ ـ  اجتماعی  تمام عیار مجاهدین بر ضد استبداد و انحصار طلبی، و جنایتها و یکه‌تازیهای ارتجاعی خمینی و پاسداران و چماق دارانش بود که با حملات  پی‌درپی خود و با کشتار و سرکوب مجاهدین، می‌خواستند آزادی و پرچمداران ‌‌آن ‌را‌ به‌ مسلخ ببرند و دیکتاتوری زیر پرده دین را حاکم کنند.

در جریان این میتینگ پرشور مجاهدین پاسداران خمینی به روی شرکت کنند آتش گشودند، تعداد زیادی از مردم شرکت کننده بر اثر اصابت گلوله پاسداران مجروح شدند.

میلیشیای مجاهد خلق مصطفی ذاکری بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید.




۲۲خرداد ۱۳۸۵ تظاهرات زنان برای برابری در تهران.


عصر روز دوشنبه ۲۲خرداد ۸۵ هزاران تن از زنان قهرمان میهن با فریاد آزادی آزادی! در میدان هفت تیر، میدان رضایی های سابق، دست به تظاهرات زدند

[caption id="attachment_237592" align="alignleft" width="356"]روزها و یادها- هفته چهارم خرداد                                                 تظاهرات زنان برای برابری در تهران                        [/caption]

.

شمار زنان  آزاده به بیش از ۶ هزار نفر می رسید،آنان شعار میدادند زن ستیزی کافیست.قوانین ضد زن منسوخ باید گردد. ما خواستار حقوقی مساوی با مردان هستیم. زندانی سیاسی آزاد باید گردد. قوانین ضد زن ملغی باید گردد.

رانندگان و کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی و دانشجویانی که شاهد صحنه بودند به حمایت از صفوف زنان برخاستند که تعدادی از آنها همراه با زنان دستگیرشدند.

 

 




۲۳خرداد ۱۳۸۶انفجار مجدد مناره های حرم سامرا.


صبح روز چهار شنبه۲۳خرداد۸۶ به دنبال دو انفجار جنایتکارانه و تروریستی، مناره های مراقد مطهر سامرا منفجر شد و موجی از خشم و انزجار در میان مردم

[caption id="attachment_237593" align="alignleft" width="356"]روزها و یادها- هفته چهارم خرداد                                                  انفجار مجدد مناره‌های حرم سامرا                                 [/caption]

برانگیخت.

تلویزیون الجزیره در گزارشی گفت این انفجارها در حالی صورت گرفت که از فروردین۸۵ یعنی کمی پس از انفجار این مراقد، منطقه تحت حفاظت کامل نیروهای ویژه‌ی وزارت کشور مالکی بوده، تمامی مغازه های اطراف حرم به کلی بسته بوده و هیچ کس امکان ورود به این منطقه را نداشته است.

دبیر کل هیئت علمای مسلمین عراق نیز دولت مالکی را مسئول انفجارهای سامرا معرفی کرد.

 




۲۵ خرداد ۱۳۵۲ شهادت مجاهد کبیر رضارضایی.


رضا رضایی، از جمله اولین انقلابیونی بود که بدنبال بنیانگذاری سازمان مجاهدین خلق، در سال ۱۳۴۴ به آن پیوست و از سال  ۱۳۴۹بعنوان کادری  همه‌جانبه به عضویت کمیته مرکزی درآمد.

[caption id="attachment_237595" align="alignleft" width="356"]روزها و یادها- هفته چهارم خرداد                                                                    مجاهد کبیر رضا رضایی                           [/caption]

در شهریور سال۵۰ و اولین یورش ساواک شاه به مجاهدین، رضا از کادر هایی بود که به چنگ مزدوران شاه افتاد.

اما مدتی بعد توانست با طرح پیچیده‌یی که توسط مسئولان سازمان در زندان تهیه شده بود، ماموران ساواک را بفریبد و از چنگ آنان بگریزد.

فرار رضا از زندان جنبش مسلحانه نوپای آن زمان را از تجربیاتی غنی در زمینه‌های مختلف از جمله درگیری‌ها، بازجویی‌ها، شیوه‌ها و تاکتیک‌های دشمن بهره‌مند نمود.  رضا رضایی طی سالیان عضویتش توانست سازمان را از زیر ضربه کمرشکن سال۵۰ بیرون بکشد، تشکیلات آن را مجدداً سازماندهی کند و راه را برای ارتقاء مبارزه بگشاید.

طراحی آرم مجاهدین نیز از ابتکارات رضارضایی است.

او در این طرح با صرف انرژی و دقتی در خور تحسین، تمامی ارزشها و محتوای ایدئولوژیک سازمان و مواضع و نقطه‌نظرهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی مجاهدین را به اختصار و با علائم و نمادهای روشن، مجسم ساخت.

رضا رضایی، در بیست و پنجم خرداد سال ۱۳۵۲، طی یک درگیری  با مامورین ساواک شاه، به شهادت رسید.