گزارش خبری سه شنبه ۱۴ فروردین

«متفاوت بودن» از جهان، یا انزوای بی‌مانند در جهان؟

 

‌با تشدید اضطراب و نگرانی مربوط به سرنوشت برجام در رژیم،

تضاد و جنگ بین دو باند حاکمیت هم به تدریج بالا می‌گیرد

و صدای باند روحانی بلندتر و واضحتر به گوش می‌رسد

که می‌گویند باند ولی فقیه با ماجراجویی و انزوا ما را به سمت جنگ و نابودی می‌برند،

ما هم باید مثل کرة شمالی باید برویم و از طریق مذاکره

با مدل برجام مسائلمان را با آمریکا و اروپا حل کنیم.

در گزارشی که از نظرتون می‌گذره نگاهی داریم به اظهارنظرها و مطالبی در این زمینه:

 

سایت حکومتی ساعت ۲۴ ۱۰ فروردین

اراده ترامپ برای برخورد با ایران

واقعیت تلخ این است که مناسبات سیاست خارجی ایران گونه ای شکل وماهیت پیدا کرده است

که دست کم تا امروز که دهه نخست فروردین ۱۳۹۷

را پشت سر می گذاریم فاقد انعطاف در مواجهه با غرب است.

در حالی که کره شمالی به هردلیل تصمیم گرفته است

در آینده نزدیک با رهبری کاخ سفید گفت و گو کند

اما ایران دراین مسیر گامی به جلو نگذاشته است

و سه کشور بزرگ اروپایی نیز بیش از پیش به سوی گسست با ایران پیش می روند.

ورود در وادی پس از توافق هسته ای موضوعی ست که می تواند

در چارچوب سناریوهای مختلف مورد توجه قرار گیرد

و حتا در آن احتمال درگیری نظامی نیز دیده شود؛

چرا که عوامل پیشران این وضعیت در مقابل عوامل بازدارنده آن از وزن بیشتری برخوردارند.

سایت حکومتی بهار ۱۰ فروردین

در چنین شرایطی که حتی کشور سرسختی مثل کره شمالی نیز به میز مذاکره بازگشته‌است

شکل مواجهه تصمیم‌گیران در ایران با «تعامل سازنده» چگونه است؟

! اگر بخواهیم تعارفات مرسوم را کنار بگذاریم

باید با صراحت گفت به دلیل انفعال و بی عملی دولت اعتدال شاهد آن هستیم

که پس از برجام در برخی از موضوعات در حوزه سیاست خارجی

مدل انزواگرایانه کره شمالی در دستور کار قرار گرفته است

و به جای طراحی برای جلوگیری از تحریم‌های احتمالی

گویا آغوشی باز برای پذیرش آن را شاهد هستیم.

کوتاه سخن آنکه با نگاهی به عملکرد کشورهای جهان در حوزه سیاست خارجی

اندک اندک به این مرحله می‌رسیم که ظاهراً نظام سیاسی مستقر در ایران

تمایل عجیبی برای متفاوت بودن (از جنس کره شمالی) دارد.

موسویان دیپلمات سابق رژیم ۱۰ فروردین

مثلث واشنگتن،

تل‌آویو و ریاض حامی سیاست تغییر رژیم ایران

و به دنبال نابودی تمام دستاوردهای برجام است

معتقدم که این مثلث به دنبال نابودی تمام دستاورهای برجام و میراث سیاست تعامل

اوباما با ایران و اهرم فشاری برای پیگیری سیاست تغییر رژیم ایران

از سوی آمریکاست.

آنها به طور علنی هم به این قصد خود در مورد برجام مکرر تصریح کرده‌اند

.ترامپ سیاست تقابل را جایگزین تعامل کرده

و از اعلام علنی ضرورت تغییر رژیم هم هیچ ابایی نداشته است.

عبدالرضا فرجی راد دیپلمات سابق رژیم ۱۰ فروردین

الان در وضعیتی قرار داریم که برخلاف ماه‌های گذشته

که اختلاف آمریکا و اروپا درباره برجام بسیار شدید بود،

این اختلافات کاهش یافته است.

محور مذاکرات احتمالی تسلیحاتی باید کشورهای حوزه خلیج‌فارس باشند،

در واقع اینها هستند که غربی‌ها و اروپا و آمریکا را هم تحریک می‌کنند

.درباره سوریه باید روی امنیت جمعی خلیج‌فارس صحبت کنیم،

وقتی پای میز مذاکره با عربستان، امارات، قطر، کویت و عراق نشستیم، باید به یک اشتراکاتی برسیم

علی خرم دیپلمات سابق رژیم ۱۰ فروردین

مساله مهمی که در خصوص موج جدید حملات دیپلماتیک علیه ایران باید گفت

این است که مساله اکنون از فعال شدن مجدد پرونده موشکی ایران در شورای امنیت سازمان ملل

در خصوص نقش ایران در یمن فراتر رفته است.

اکنون یک تهاجم همه جانبه دیپلماتیک علیه ایران در جریان است

که در آن مساله توان موشکی تنها قسمتی از این موج جدید حملات دیپلماتیک است

زمانی که در نشست پاریس به سازمان مجاهدین خلق

جان بولتون وعده دیدار در سال 2018 در تهران را می دهد،

می توان دید که موج جدید حملات دیلماتیک علیه ایران بسیار گسترده تر

از مساله نقش ایران در یمن است.

متاسفانه در داخل هم بسیاری بدون تحلیل شرایط، شرایط را به سمت بدتر شدن پیش می برند

. در کل با رصد فشارها از جانب آمریکا، اروپا و عربستان سعودی

به همراه سایر کشورهای عربی همسو با ریاض اگر تا شش ماه آینده

حمله نظامی علیه ایران صورت گیرد،

افکار عمومی جهانی با آن غریبه نخواهند بود،

چرا که اکنون شرایط با شدت به سمت تخریب نقش ایران در منطقه و جهان پیش می رود.

یاسر جبرائیلی از باند خامنه ای ۱۰ فروردین

‏مطمئن باشید این بار،

رها کردن عمدی اقتصاد،

بی عملی در برابر گرانی دلار و خالی نمایی خزانه

به قصد ترساندن مردم، برجام جدیدی بر نظام تحمیل نمیکند.

این بار کسی که بخواهد سرمایه های دفاعی و منطقه ای کشور

را فدای ناتوانی دولتش نماید، تنها برگه “عدم کفایت سیاسی” خود را امضا خواهد کرد.

«متفاوت بودن» از جهان، یا انزوای بی‌مانند در جهان؟