اعتراض دانشجویان دانشگاه موسوم به بهشتی نسبت به پرداخت شهریه

اعتراض دانشجویان دانشگاه موسوم به بهشتی

يكي از موضوعاتي كه دانشجویان دانشگاه ملي موسوم به بهشتي مدتي است در موردش اعتراض دارند، موضوع شهريه است. تا بوده اينطور بوده كه دانشگاه هاي دولتي شهريه اي از دانشجویان نگيرند. اما اگر حكومت، حكومت دزداست، براي آنهم راه حل درميآورند!
كارگزاران حكومتي در اين دانشگاه پرداخت شهريه را براي دروس پيش نياز اجباري كردند. بعد هم ارائه هر نوع خدمات آموزشي، از قبيل صدور گواهي اشتغال به تحصيل را مشروط كردند به پرداخت كامل شهريه! به همين دليل هم دانشجویان چندين تجمع اعتراضي به راه انداختند.
خواسته هاي دانشجویان از اين قراره است:
-حذف کامل تمامی بدهی‌های دانشجویان روزانه در خصوص شهریه دروس جبرانی و حذف محدودیت‌های ناشی از اعمال شهریه
– نظارت بر دانشکده‌ها و گروه‌های آموزشی به منظور جلوگیری از تحمیل بلاوجه دروس جبرانی
– اصلاح سریع شیوه نامه مربوط به تحصیل در دوره کارشناسی ارشد
-ارائه تعهد مبتنی بر عدم دریافت جریمه و ارائه خدمات دانشجویی کامل به دانشجویانی که به دلیل داشتن ۸ واحد جبرانی و بیشتر، معمولا قادر به دفاع تا پایان نیمسال پنجم نمی باشند.
– عدم تبعیض در ارائه خدمات دانشجویی
نتيجه اين كه دانشگاه مجبوربه عقب نشيني شد و گفت كه نيازي به پرداخت اين شهريه نيست و اين قانون ملغي شده. اما دانشجوها تاكيد كردند تا حذف كامل اين قانون و اطمينان از اينكه براي سالهاي بعد اين قانون را به اجرا در نمياورند، اعتراضاتشان را ادامه ميدهند.
اعتراض ديگر اين هفته مربوط میشود به پرستارهاي موسسه آواي سلامت در اهواز كه جلوي دانشگاه علوم پزشكي اهواز تجمع كردند. علت اين اعتراض پرداخت نشدن حقوق و مطالباتشان به مدت يك سال بود.

از اول تيرماه امسال يك مشكل به مشكلات دانشجویان اضافه شد. مشكلي كه رژيم تلاش ميكند آن را به عنوان راه حل ارائه بدهد! طرحي به اسم «كارورزي» كه دانشجویان ترجيح ميدهند بآن بگویند « بيگارورزي». اما واقعا اين طرح چيست و چرا دانشجویان نسبت بآن معترضند؟ ميخواهيم يكبار چند تا از ماده هاي اين طرح را دقيق بررسي كنيم

در طرح کارورزی دولت به کارفرما اجازه داده تا حداقل حقوق قانونی را یک سوم کند و از ۹۰۰ هزارتومان به حدود ۳۰۰ هزار تومن برساند.در ماده ۱۲ طرح کارورزی آمده:«هیچگونه حقی برای کارورز و تعهدی برای واحد پذیرنده جهت جذب و استخدام کارورز و شمولیت قوانین کار برای وی ایجاد نمی کند.»
يعني درحالی كه دولت موظف به تضمین شغل پایدار است اما این طرح هيچ تضمینی برای شغل پایدار ایجاد نمی کند.
در قسمت الف از ماده ۱۷ این طرح هم آمده « در صورت تحصیل کارورز قرارداد آموزش بین کارورز و واحد پذیرنده فسخ می شود و‏ حق تحصیل و شرکت همزمان در طرح از دانشجویان گرفته شده» یعنی اگر دانشجوی کارشناسی ، ارشد قبول شود یا دانشجوی ارشد دکتری قبول شود دیگر حق ادامه کارورزی ندارد!
اينجا اين سوال پيش ميآید كه اگر این طرح فقط قرداد آموزشی است پس چرا حق ادامه تحصیل گرفته می شود؟
درواقع به نظر می رسد این طرح نه به خاطر بهبود وضیعت کار، بلکه از يك طرف برای آمارسازیِ ایجاد شغل است تا نشان بدهد نرخ بيكاري كمترشده و ازطرف ديگر براي تضمین نیروی کار ارزان و درنتیجه افزایش سود کارفرما!
دانشجویان قرار بود اين هفته يك جلسه در مورد نقد اين طرح در دانشگاه تهران برگزار كنند كه اجازه داده نشد. اما آنها هم ساكت نماندند و به جاي جلسه يك تجمع اعتراضي جلو دانشگاه برگزار كردند.

صداي دانشجو از رسانه هاي حكومتي شنيده نميشود، نشريه دانشجو سانسور و تعطيل ميشود و جايي براي گفتن از مشكلات دانشجو نيست. ميخواهيم از اين جا و از اين تريبون، بازتابي باشيم براي اين صدا.
بعد از گذراندن سه ترم، روند درسي و پژوهشي ما را به خاطر ارائه ندادن مدرك زبان متوقف كرده اند و ميگویند اول مدرك زبان را بياورید تا اجازه برگزاري آزمون جامع و ارائه پروپوزال را بهتان بدهيم.از طرفي هم نمره زبان دانشگاه تهران و تربيت مدرس را قبول ندارند! حداقل ارائه مدرك زبان را تا گرفتن مدرك دكترا به تعويق بندازند كه ما هم فرصت داشته باشيم!

Category: فردای ما